Pracuję z osobami dorosłymi, które doświadczają niepokoju, obniżonego nastroju, kryzysów życiowych i zawodowych, trudności w relacjach czy niskiego poczucia własnej wartości.
Szczególnie bliska jest mi praca z osobami, które na co dzień „radzą sobie dobrze”, a mimo to wewnętrznie zmagają się z napięciem, perfekcjonizmem, nadmiernymi wymaganiami wobec siebie czy poczuciem, że wciąż są niewystarczające.
W pracy terapeutycznej łączę podejście poznawczo-behawioralne z terapią ericksonowską. Oznacza to połączenie konkretu i praktycznych sposobów radzenia sobie z trudnościami z uważnym przyglądaniem się emocjom, potrzebom i utrwalonym schematom.
Bliskie jest mi przekonanie, że zmiana nie zawsze zaczyna się od wielkich decyzji. Czasem zaczyna się od zatrzymania, lepszego zrozumienia siebie i dostrzeżenia możliwości, których wcześniej nie było widać.
W terapii ważne są dla mnie bezpieczeństwo, autentyczność i szacunek. Zależy mi na stworzeniu przestrzeni, w której można bez oceniania przyjrzeć się temu, co trudne, odzyskać większą sprawczość i krok po kroku budować bardziej życzliwą relację ze sobą.
Jeśli czujesz, że dużo od siebie wymagasz, trudno Ci odpocząć albo mimo pozornego „ogarnięcia” brakuje Ci wewnętrznego spokoju — być może warto zatrzymać się na chwilę i przyjrzeć temu bliżej.
Poza pracą lubię kino, podróże, spacery i czas spędzany blisko natury. To przestrzenie, które pomagają mi zwolnić, być uważnym i czerpać inspirację z codzienności – wartości, które są mi również bliskie w pracy z drugim człowiekiem.
Czym są terapie, którymi się zajmuje?
Terapia poznawczo-behawioralna
Czasem to, jak myślimy o sobie, innych i różnych sytuacjach, wpływa na nasze emocje i zachowanie bardziej, niż zdajemy sobie z tego sprawę. Terapia poznawczo-behawioralna, czyli CBT, pomaga lepiej zrozumieć, co dzieje się w naszym umyśle, kiedy przeżywamy trudne emocje. Nasze myśli, emocje i zachowania są ze sobą mocno połączone – czasem wystarczy jedna myśl, żeby pojawił się lęk, napięcie, smutek czy poczucie, że „nie dam rady”. W terapii przyglądamy się temu, co uruchamia trudności i co sprawia, że się utrzymują.
To podejście jest konkretne i nastawione na to, żeby coś realnie zaczęło się zmieniać także poza gabinetem. Wspólnie uczymy się zauważać automatyczne myśli, sprawdzać, czy rzeczywiście są prawdziwe i pomocne, a także szukać innych sposobów reagowania. Czasem będzie to praca z lękiem, czasem z poczuciem własnej wartości, trudnymi emocjami, relacjami czy odkładaniem ważnych rzeczy na później.
CBT nie polega na wmawianiu sobie, że „wszystko będzie dobrze”. Chodzi raczej o to, żeby lepiej rozumieć siebie, odzyskać poczucie wpływu i nauczyć się radzić sobie z tym, co trudne. Małymi krokami można wypracować nowe sposoby myślenia i działania, które z czasem stają się bardziej naturalne. Terapia poznawczo-behawioralna pomaga przyjrzeć się tym schematom i krok po kroku wprowadzać zmiany, które mogą przynieść większy spokój i poczucie wpływu na własne życie. To podejście praktyczne, skoncentrowane na tym, co dzieje się tu i teraz oraz na poszukiwaniu sposobów, które można wykorzystać także poza gabinetem.
Terapia ericksonowska
Terapia ericksonowska to podejście, które wychodzi z założenia, że każdy człowiek jest inny i ma własną drogę do zmiany. Zamiast szukać jednej uniwersalnej recepty, terapeuta pomaga odnaleźć rozwiązania dopasowane właśnie do Ciebie – do Twoich doświadczeń, potrzeb, możliwości i tego, co jest dla Ciebie ważne. Każdy człowiek ma własną historię, doświadczenia i zasoby, z których może czerpać w procesie zmiany. Terapia ericksonowska koncentruje się właśnie na odkrywaniu tych indywidualnych możliwości i szukaniu rozwiązań dopasowanych do konkretnej osoby.
W tej terapii dużą rolę odgrywa uważne słuchanie, relacja i ciekawość drugiego człowieka. W pracy mogą pojawiać się metafory, opowieści, wyobraźnia czy elementy pracy z transem i hipnozą. Nie chodzi jednak o „wyłączenie kontroli” czy magiczne rozwiązania. To raczej sposób na zatrzymanie się, spojrzenie na swoją sytuację z innej perspektywy i dotarcie do zasobów, które czasem są trudno dostępne na co dzień.
Podejście ericksonowskie przypomina, że nie zawsze musimy dokładnie wiedzieć, jak coś zmienić, żeby zacząć tę zmianę. Czasem wystarczy znaleźć pierwszy mały krok, nowe spojrzenie albo przypomnieć sobie, że już wcześniej radziliśmy sobie z trudnymi sytuacjami. Terapia może być więc przestrzenią do poznawania siebie, odkrywania własnych możliwości i szukania nowych, bardziej satysfakcjonujących sposobów funkcjonowania.